Categorie: Alles

Op 24 juni heeft BCW samen met ‘afstandsmoeder’ Trudy Scheele-Gertsen de Nederlandse Staat gedagvaard. Duizenden ongehuwde zwangere vrouwen moesten in de jaren ’50, ’60 en ’70 hun kind bij de geboorte gedwongen afstaan. Trudy was een van deze vrouwen. Bureau Clara Wichmann ondersteunt Trudy’s zaak en samen stellen we de Staat aansprakelijk. Om deze zaak te financieren is Bureau Clara Wichmann een crowdfunding gestart.

Achtergrond
Trudy was één van de vrouwen die in de jaren ‘60 haar zoon tegen haar wil moest afstaan ter adoptie. Ze kwam op 21-jarige leeftijd terecht bij de Paula stichting, een tehuis voor ongehuwde moeders. Ze wist zeker dat ze haar baby wilde houden en heeft dit in meerdere gesprekken aangegeven. Als één van de weinige hoefde ze niet geblinddoekt te bevallen, maar toch werd haar zoon direct na de bevalling van haar afgenomen. Na een paar dagen mocht ze haar zoon een keer zien, daarna moest ze het tehuis van de Paula stichting verlaten. Trudy moest haar zoon achterlaten.

Dossierhouder Bureau Clara Wichmann Linde Bryk:

“Decennia lang is vrouwen leed aangedaan doordat zij gedwongen afstand hebben moeten nemen van hun kind(eren). Tot op de dag van vandaag gaan deze vrouwen hieronder gebukt. Met deze zaak kaarten wij dit onrecht aan en vragen de Staat het leed van deze vrouwen te erkennen, excuses te maken en deze vrouwen tegemoet te komen in de door hun geleden schade.”

Trudy heeft meerdere malen aangegeven dat ze haar kind nooit wilde afstaan. Daarnaast schreef de wet toen al voor dat moeders en kinderen in principe niet gescheiden mogen worden. Een controversiële studie van twee psychiaters Han Heijmans en Kees Trimbos deed de werkwijze van de tehuizen voor ongehuwde moeders keren: scheiding had de voorkeur boven een kind laten opgroeien bij een alleenstaande moeder. De kinderbescherming, als onderdeel van de staat, heeft daaraan meegewerkt in plaats van deze vrouwen te beschermen.

Trudy Scheele-Gertsen:

“Door het aansprakelijk stellen van de Staat, de Staat was nauw betrokken bij de uitvoering van een discriminerend beleid erop gericht om ongehuwde moeders van hun kinderen te scheiden, probeer ik en met mij nog andere vrouwen die ooit gedwongen afstand hebben gedaan van hun kind, de mogelijkheid te bieden de last van schuld en spijt van zich af te schudden door nu de ware oorzaak van de traumatische scheiding bij de werkelijke schuldige neer te leggen en zo een stap verder kunnen zetten om trauma van verlies te verwerken.”

Rechtszaak
Trudy is helaas niet alleen. Tussen 1956 (het moment dat de adoptiewet werd ingevoerd) en 1984 (het moment dat abortus gelegaliseerd werd) stonden duizenden vrouwen gedwongen hun kind af omdat zij ongehuwd zwanger waren geraakt. Alles rammelt in deze zaak, de adoptiewet heeft ongekend veel levens verwoest en verschrikkelijk leed veroorzaakt.

Advocaat Lisa-Marie Komp:

“De wet verplichtte de Staat om de band tussen moeder en kind te beschermen. Zo nodig moest de Staat ook maatregelen nemen om moeders te ondersteunen, zodat zij hun kind zouden kunnen verzorgen. Het tegendeel is echter gebeurd. Bovendien was ook discriminatie verboden. Toch werden vrouwen gediscrimineerd omdat zij ongehuwd zwanger waren geworden.”

Juridische procedures duren lang en zijn kostbaar. We hebben jouw/uw steun nodig om deze zaak te financieren. Help de afstandsmoeders en doneer nu!

Will van Sebille, Stichting De Nederlandse Afstandsmoeder:

‘Als Stichting ondersteunen wij deze rechtszaak omdat heel veel ongehuwde zwangere meisjes en vrouwen hun kind kwijt zijn geraakt, doordat het systeem totaal gericht was op kinderen vrij maken voor adoptie. Dat de moeders daardoor getraumatiseerd en levenslang zwaar beschadigd raakten, werd opzij geschoven. Dit onrecht moet eindelijk eens erkend en berecht worden.’

Bureau Clara Wichmann en Women on Waves hebben vandaag een brief gestuurd naar het OM waarin wordt gevraagd om artsen en apothekers die ten tijde van corona abortusmedicatie verstrekken aan vrouwen met een ongewenste zwangerschap tot 9 weken, niet te vervolgen. Eerder dit jaar wees de rechtbank Den Haag het verzoek in het kort geding van Trix (alias) tegen de Staat, om het mogelijk te maken abortusmedicatie toegestuurd te krijgen, af.

Hoewel veel van de coronamaatregelen nu zijn versoepeld, bevinden veel vrouwen in de huidige COVID-19 crisis zich nog steeds tussen wal en schip. Sommige vrouwen en meisjes zijn niet in staat om naar een abortuskliniek te gaan bijvoorbeeld omdat zij of een gezinslid coronaklachten hebben of omdat ze niet voor langere tijd naar buiten kan vanwege een controlerende partner of ander gezinslid. Onderzoek heeft laten zien dat ook huiselijk geweld in deze tijd is toegenomen.

“Voor een groep vrouwen is toegang tot een abortus nu alleen maar mogelijk als zij de medicijnen die een miskraam opwekken per post of in de apotheek kunnen krijgen, na telefonisch consult met een arts en indien nodig een echo. Terwijl telemedicatie voor abortus door de Wereld Gezondheids Organisatie wordt geadviseerd en dit in Engeland en Frankrijk nu de standaard abortus hulpverlening is, moeten vrouwen in Nederland soms nog uren naar een abortuskliniek reizen om de abortus medicatie te ontvangen. Een abortus met medicijnen kan heel veilig thuis plaatsvinden en is vergelijkbaar met een miskraam die ook gewoon thuis plaatsvindt. Wij willen dat het OM artsen en apothekers die de abortus medicatie aan vrouwen verstrekken die echt geen andere mogelijkheid hebben, niet vervolgt.”
– Dr. Rebecca Gomperts, arts en directeur van Women on Waves

Achtergrond
Op 10 april 2020 wees de rechtbank Den Haag het verzoek in kort geding van Trix (alias) af. Trix is een alleenstaande moeder met een dochter die ten tijde van haar ongewenste zwangerschap COVID-19 klachten had. Trix kon daarom niet naar een abortuskliniek als zij de richtlijnen van de overheid opvolgde.

De zaak van Trix werd gesteund door Bureau Clara Wichmann en Women on Waves. Een andere vrouw die op het laatste moment niet durfde te procederen zat in een onveilige thuissituatie met een partner die niet weet dat zij zwanger is en aangezien ze samen thuis moeten werken kan ze niet ongemerkt wegblijven om alsnog naar de kliniek te gaan wat wel mogelijk was geweest als er geen COVID-19 maatregelen gelden. Een andere vrouw woont op een waddeneiland en zou 4 uur heen en 4 uur terug met het openbaar vervoer naar een abortuskliniek moeten reizen om de medicijnen op te halen waarbij zij zich onnodig blootstelt aan een COVID-besmetting.

Bureau Clara Wichmann en Women on Waves wijzen het OM er op dat nu voor een groep vrouwen in Nederland de enige maatwerkoplossing is als de medicijnen voor een abortus, net als alle andere medicijnen per post of apotheek worden verstrekt en dat huisartsen, apotheken en klinieken genoodzaakt zijn deze vrouwen te helpen. Tegelijkertijd hebben de organisaties ook een brief gestuurd aan het Ministerie van Justitie & Veiligheid met het verzoek een noodverordening af te kondigen waardoor verstrekking van de medicatie per post en apotheek zal worden toegestaan en niet zal worden vervolgd ten tijde van de coronacrisis.

Vandaag lanceert Bureau Clara Wichmann samen met WOMEN Inc, Wo=men, Movisie en De Nederlandse Vrouwen Raad  de online rechtswinkel voor vrouwen: VraagClara.nl. Clara helpt vrouwen met al hun rechtsvragen. Dit is dringend nodig. Tijdens de coronacrisis bleek opnieuw dat vrouwen in financieel kwetsbare situaties extra hard werden getroffen. Daarbij kwam dat de rechtswinkels tijdens de crisis werden gesloten. Vanaf nu kunnen alle vrouwen in Nederland hun vragen over financiën, onderwijs, zorg en ook specifiek over corona maatregelen aan Clara stellen. Clara geeft gratis juridisch advies op maat en is ook telefonisch bereikbaar.

Online rechtswinkel voor vrouwen
Mag mijn werkgever mij ontslaan vanwege mijn zwangerschap? Ik krijg minder betaald dan mijn mannelijke collega, mag dat? Ik ga samenwonen met mijn nieuwe partner, houd ik mijn recht op alimentatie?

Vrouwen lopen tegen andere juridische problemen aan dan mannen. Ze verdienen nog steeds minder dan mannen (14 procent), worden gediscrimineerd vanwege zwangerschap (43% van de werkende of werkzoekende vrouwen maakt dit mee)) en dragen veel meer zorgtaken (anderhalf keer zoveel dan mannen). Het is belangrijk dat er met een genderbril naar hun juridische situatie wordt gekeken. Deze ongelijke situatie vraagt om een rechtswinkel die zich specifiek richt op vrouwen. Daarbij komt dat de laatste jaren de sociale rechtshulp enorm is uitgehold. Dit raakt vrouwen extra hard omdat zij, nog meer dan mannen, in financieel kwetsbare situaties zitten.

Al jarenlang komen vrouwen naar ons toe met hun rechtsvragen. Daarbij komt dat de laatste jaren de sociale rechtshulp steeds meer is uitgehold. Wij willen de toegang tot rechtshulp voor vrouwen zo laagdrempelig mogelijk maken. Daarom hebben wij deze online rechtswinkel opgezet, inclusief een telefoonnummer dat vrouwen kunnen bellen voor al hun rechtsvragen. We hebben nog lang niet alle problemen waar vrouwen tegenaan lopen hierin zitten, maar we hopen dat de informatie die we nu al beschikbaar kunnen maken gaat helpen.

Aldus Sarah Jeddaoui, projectleider Bureau Clara Wichmann.

Advies op maat
Clara helpt vrouwen die hun recht willen halen. Ze biedt juridische hulp bij onderwerpen die te maken hebben met werk, financiën, onderwijs en zorg. Aan de hand van een eenvoudige vragenlijst worden de gebruikers op persoonlijke en toegankelijke wijze geholpen. En hulp is er altijd: kan Clara niet voldoende voor de gebruiker betekenen, dan staan er juridisch adviseurs klaar vanuit Bureau Clara Wichmann om mee te denken over eventuele vervolgstappen of adviezen.

VraagClara is een initiatief van Bureau Clara Wichmann namens de Alliantie Samen werkt het!. De Alliantie wordt gevormd door Women Inc, De Nederlandse Vrouwen Raad, WO=MEN, Movisie en Bureau Clara Wichmann.

Huishoudelijk werkers spelen een cruciale rol in onze samenleving. Toch behandelt de overheid hen niet als volwaardige werknemers. Daarnaast zien particulieren zichzelf niet als echte werkgever, terwijl ze dat nu natuurlijk wel zijn. Lees onze oproep en kom in actie!

De huishoudelijk werker heeft sinds oudsher een slechte arbeidspositie. Zij vallen nu onder de ‘regeling dienstverlening aan huis’. Zij worden bij ontslag niet beschermd, hebben geen recht op een aanvullend pensioen en zijn niet verzekerd bij langdurige ziekte of arbeidsongeschiktheid. Hun slechte arbeidspositie wordt tijdens deze coronacrisis nog eens pijnlijk duidelijk. De huishoudelijk werkers worden nu veel afgezegd, kunnen hun belangrijke werk niet doen en verliezen hun inkomsten, zonder enig vangnet. Er zijn geen financiële regelingen die deze groep ondersteunt.

Maar liefst 95% van de huishoudelijk werkers in Nederland is vrouw. Vanuit de Alliantie Samen Werkt Het! ondersteunen wij deze belangrijke en onmisbare groep en onderzoeken wij mogelijkheden voor betere en eerlijke wetgeving.

Wat kan jij nu doen?

1. De FNV heeft een crowdfunding opgezet ter ondersteuning voor ongedocumenteerde huishoudelijke werkers. Dit is een geweldig belangrijke actie, steun deze!
2. Heb je zelf een huishoudelijk werker? Betaal je hulp dan door! Als particulier ben je de werkgever van je huishoudelijke werker. Het voelt misschien informeel, maar dat betekent niet dat je geen verplichting hebt. Je moet je huishoudelijk werker doorbetalen: bij jouw vakantie, bij hun vakantie en bij ziekte. Goed werkgeverschap brengt mee dat je ook het loon moet doorbetalen bij een pandemie als deze.
3. Ken je mensen met een huishoudelijk werker die deze hebben afgezegd en niet doorbetalen? Deel onze oproep en maak duidelijk wat goed werkgeverschap inhoudt. #vergeetdehulpniet

Op 10 april wees de rechtbank Den Haag het verzoek in kort geding van Trix (alias), Women on Waves en Bureau Clara Wichmann tegen de Staat, om het mogelijk te maken de abortuspil toegestuurd te krijgen, af. Door de samenloop van de COVID-19 maatregelen en de huidige Nederlandse wetgeving over de verstrekking van de abortuspil – uitsluitend in een abortuskliniek – meldden verschillende vrouwen zich bij Women on Waves, omdat voor hen toegang tot de abortuspil in deze tijd van corona beperkt wordt.

Hoewel het verzoek is afgewezen, biedt de uitspraak ruimte voor politieke maatregelen en wordt hierin erkend dat onder bepaalde omstandigheden een uitzondering op de wet mogelijk zou kunnen zijn. Echter biedt de uitspraak voor nu, voor Trix en de vele andere vrouwen die op dit moment in een benarde situatie zitten wegens de COVID-19 maatregelen, geen uitkomst.

De rechter stelt voorop dat als “…een lidstaat, zoals Nederland, een wettelijk kader heeft gecreëerd waarbinnen van het zelfbeschikkingsrecht gebruik gemaakt kan worden, dan moet de lidstaat eenieder die het aangaat ook daadwerkelijk in staat stellen gebruik te kunnen maken van dit recht.”

Echter, in deze zaak vindt de rechtbank dat voor vrouwen de toegang tot abortus niet beperkt is, want de klinieken zijn open, ruime openingstijden worden gehanteerd wegens COVID-19, en geen van de bestuurders van de klinieken signalen heeft opgevangen dat vrouwen een hogere drempel ervaren. Daarnaast zijn volgens de rechtbank maatwerkoplossingen mogelijk, rijdt het openbaar vervoer nog steeds, en zijn er tijdens de gelding van de corona-maatregelen ook belemmeringen voor vele andere medische behandelingen.

Rebecca Gomperts, Women on Waves: “Voor een groep vrouwen in Nederland is de enige maatwerkoplossing dat de abortuspil per post of apotheek wordt verstrekt, zij kunnen niet zes uur onopgemerkt van huis weg zijn, kunnen geen oppas vinden wegens corona verschijnselen in het gezin, of kunnen simpelweg de deur niet uit omdat zij door hun partner worden gecontroleerd.”

De deur tot verandering staat echter nog open door de uitspraak. De rechtbank concludeert namelijk het volgende: “Er doet zich (nog) niet een situatie voor waarin (tijdelijk) een uitzondering moet worden aanvaard op het wettelijk kader (…).”

Hoewel een maatwerkoplossing voor hen – Trix en 15 andere vrouwen die zich hebben gemeld bij Women on Waves – het verstrekken van de abortuspil per post of apotheek na telefonisch of videoconsult met een arts  – niet mogelijk is door de huidige wetgeving, biedt dit oordeel van de rechtbank ruimte voor de politiek om de nodige maatregelen te treffen.

Trix, Women on Waves en Bureau Clara Wichmann beraden zich op vervolgstappen.

Om 16:00 uur vandaag wees de rechtbank Den Haag het verzoek in kort geding van Trix (alias) tegen de Staat, om het mogelijk te maken de abortuspil toegestuurd te krijgen af. Vrouwen moeten per se naar een abortuskliniek om de abortuspil op te halen op grond van het wetboek van strafrecht, zo bevestigt de rechter.

Dit terwijl door de COVID-19 maatregelen niet alle vrouwen daar kunnen komen. Door deze uitspraak blijven vrouwen in tijden van corona verstoken van noodzakelijke abortus zorg, terwijl een goed alternatief binnen handbereik is. Abortusklinieken en artsen zouden de pillen gewoon op kunnen sturen, want de afbreking van de zwangerschap vindt nu toch al thuis plaats als er gebruik wordt gemaakt van de abortuspil. Het enige verschil is dat vrouwen nu niet naar de kliniek zouden hoeven om de pillen op te halen. Hoewel de abortusklinieken open zijn en proberen zo goed mogelijke zorg te geven, kunnen zij deze vrouwen niet helpen vanwege de wetgeving die het strafbaar maakt om de abortuspillen buiten de kliniek te verstrekken.

De abortusklinieken verzetten zich al jaren tegen alternatieve mogelijkheden zoals thuisbehandeling van abortus, omdat zij daarmee hun positie in de markt dreigen kwijt te raken.

Trix is op dit moment ongewenst zwanger. Zij is een alleenstaande moeder met een dochter met COVID19 verschijnselen en kan daarom het huis niet uit, als zij de richtlijnen van de overheid opvolgt. Door dit kort geding wilde Trix dat het mogelijk werd gemaakt dat huisartsen en/of abortusartsen na een telefonisch consult de abortuspil per post konden verstrekken of deze bij de apotheek laten ophalen. Op deze manier zou zij toegang hebben tot een abortusbehandeling.

Door de uitspraak van de rechtbank is dit nu niet mogelijk. Trix is niet de enige vrouw die geholpen zou zijn geweest bij een positieve uitspraak van de rechtbank. Zo ook een andere vrouw die op het laatste moment niet durfde te procederen. Zij zit in een onveilige thuissituatie met een partner die niet weet dat zij zwanger is en ze heeft geen cover, zoals wegblijven vanwege werk, om alsnog naar de kliniek te gaan. Een andere vrouw woont op een Waddeneiland en zou nu 4 uur moeten reizen om naar een abortuskliniek te gaan.

Door deze uitspraak loopt Nederland ver achter in vergelijking met andere landen. In bijvoorbeeld  Engeland en Ierland is het vanwege de COVID-19 crisis nu ook mogelijk om op  abortus hulp via telemedicine te verstrekken. The Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (RCOG) heeft een speciale richtlijn voor abortus hulpverlening in tijden van Corona gemaakt met de nadruk op de veiligheid en mogelijkheden van het gebruik van telemedine.

In Nederland worden de rechten van kwetsbare vrouwen die door de COVID 19 maatregelen geen toegang kunnen krijgen tot abortus hulpverlening nu ernstig geschonden.

Bureau Clara Wichmann en Women on Waves steunden Trix in haar zaak en zullen dat blijven doen. Daarnaast komen Bureau Clara Wichmann en Women on Waves op voor de belangen van de grotere groep vrouwen die door de corona maatregelen geen toegang hebben tot medicamenteuze abortus.

Op dit moment beraden Trix, Women on Waves en Bureau Clara Wichmann zich op vervolgstappen om toegang tot deze noodzakelijke zorg te waarborgen.

Vandaag vindt het kort geding van Trix (alias) tegen de Staat omdat zij momenteel ongewenst zwanger is, maar haar huis niet uit kan vanwege COVID19. Trix is een alleenstaande moeder met een dochter met COVID19 verschijnselen, en kan daarom het huis niet uit als zij de richtlijnen van de overheid opvolgt.

De zaak van Trix wordt gesteund door Bureau Clara Wichmann en Women on Waves. Deze organisaties krijgen meerdere van dit soort berichten. Een andere vrouw die op het laatste moment niet durfde te procederen zit in een onveilige thuissituatie met een partner die niet weet dat zij zwanger is en ze heeft geen cover, zoals wegblijven vanwege werk, om alsnog naar de kliniek te gaan. Een andere dame woont op een waddeneiland en zou nu 4 uur moeten reizen om naar een abortuskliniek te gaan.

Rebecca Gomperts, Directeur van Women on Waves:
“Het afbreken van een zwangerschap is voor Trix nu een urgent en tijdsgevoelig probleem. Enkele weken wachten is geen optie en betekent voor haar dat zij niet meer in aanmerking komt voor een medicamenteuze afbreking”

Volgens Trix en de organisaties moet de abortuspil gewoon per post kunnen worden opgestuurd door de dokter of de abortuskliniek, ook zonder fysiek bezoek aan de kliniek. Het bezoek aan de kliniek is een vereiste vanuit het Wetboek van Strafrecht en de Wet Afbreking Zwangerschap, omdat anders de arts strafbaar zou kunnen zijn.

Linde Bryk, Strategisch Juridisch Adviseur van Bureau Clara Wichmann:
“Als er al een echo nodig is voor de zekerheid, dan kan dit ook in een echocentrum in de wijk, om de hoek, dat kan terwijl je een boodschapje doet, dat is iets heel anders dan helemaal naar de kliniek. De enige reden dat vrouwen nu nog naar de kliniek moeten is om de eerste pil op te halen en vanwege de wet; de overheid moet de artsen wat comfort bieden dat ze in deze tijd niet vervolgt zullen worden als ze de pillen gewoon opsturen met een telefonisch consult.”

Advocaat Lisa- Marie Komp van advocatenkantoor Prakken D’Oliveira:
“Ook voor andere vrouwen is deze tijdelijke versoepeling van groot belang, want zo lopen zij minder kans om COVID19 opte lopen in het openbaar vervoer. Bovendien wordt ook het personeel in abortusklinieken beter beschermd door zo min mogelijk direct patiëntencontact.” 

Alle drie de genoemde vrouwen willen hun zwangerschap binnen het eerste trimester middels de abortuspil afbreken. Uitgebreid wetenschappelijk onderzoek heeft al aangetoond dat dit een veilige manier van het afbreken van een zwangerschap is. In Engeland en Ierland is het vanwege de COVID-19 crisis nu ook mogelijk om op deze manier abortushulp te verstrekken. The Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (RCOG) heeft een speciale richtlijn voor abortus hulpverlening in tijden van Corona gemaakt met de nadruk op de veiligheid en mogelijkheden van het gebruik telemedine zonder bezoek aan een kliniek.

De rechten van de vrouwen die jarenlang dwangarbeid moesten verrichten voor kloosterorde De Goede Herder werden op vele vlakken geschonden. Dit stelt Bureau Clara Wichmann samen met 19 eiseressen, die gedwongen werden tot arbeid voor het klooster. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat werkten zij onbetaald in naaiateliers en wasserijen, genoten zij geen onderwijs en werden ze gedwongen tot een geïsoleerd bestaan. De vrouwenrechtenorganisatie en de slachtoffers stellen De Goede Herder aansprakelijk en eisen erkenning en genoegdoening.

Tussen 1860 en 1979 werden meisjes en jonge vrouwen tewerkgesteld in de kloosters van de Zusters van de Goede Herder. Deze vrouwen moesten dwangarbeid uitvoeren onder het gezag van de nonnen van de congregatie. Als de vrouwen geen werk verrichtten, werd dit afgedwongen door bedreiging met een straf. Dit kon variëren van het inhouden van beloningen maar ook tot afzondering in een isoleercel. Hoewel internationaal- en Europeesrechtelijke normen later zijn verduidelijkt, gold tussen 1945 en 1975 de conventie van de Internationale Arbeidsorganisatie en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens al. Deze verdragen stellen heel helder dat dwangarbeid, en zeker kinderarbeid ten strengste verboden is, zo concludeert ook het onderzoek van de Rijksoverheid uit 2019.

Liesbeth Zegveld, advocaat Prakken d’Oliveira:

“De superieure houding van de Goede Herder die tot de dag van vandaag aanneemt staat in schril contrast tot het leed dat ze de vrouwen hebben aangedaan. Eindelijk hebben de vrouwen de moed om naar de rechter te gaan om erkenning voor hun lijden af te dwingen.”

Nataša Nedeski, strategisch juridisch adviseur Bureau Clara Wichmann:
“De jaren van dwangarbeid bij De Goede Herder hebben duizenden vrouwen getraumatiseerd. Het is ontoelaatbaar dat dit verwerpelijke regime van de kloosterorde al die jaren heeft kunnen plaatsvinden in Nederland. Wij stellen samen met de eiseressen De Goede Herder aansprakelijk en willen dat het de materiële en immateriële schade gaat compenseren.”

Volgens Bureau Clara Wichmann en mensenrechtenadvocaat Liesbeth Zegveld is er op vele vlakken onrechtmatig gehandeld  Er is sprake van een schending van het recht op onderwijs, het verbod op (fysieke en psychische) mishandeling en het verbod op (kinder)dwangarbeid. De organisatie zet samen met de eiseressen in op erkenning van de misstanden en schadevergoeding van de materiële en immateriële schade.

Twee vrouwen die wegens de corona-maatregelen in isolatie zitten kunnen vanwege persoonlijke redenen niet uit de isolatie komen om naar een abortuskliniek te gaan. Dat is op dit moment echter nodig om een zwangerschap door inname van de abortuspil af te kunnen breken. Dit schrijven Bureau Clara Wichmann en Women on Waves in een brief aan de minister. Zij vinden dat de abortuspil voor vroege afbrekingen ten tijde van de COVID-19 maatregelen ook buiten de abortuskliniek door huisartsen en via telemedicine verstrekt moet kunnen worden. De organisaties verzoeken de minister in een brief om snel met een oplossing te komen zodat alle vrouwen die in deze tijd niet in staat zijn naar een kliniek te reizen  de abortuspil thuis kunnen innemen. In Engeland waar een zelfde soort abortuswet was als in Nederland wordt nu ook op deze manier de abortushulp vorm gegeven.

Arts en directeur van Women on Waves Rebecca Gomperts wil de pil, na een telefonisch consult en inachtneming van de wachttermijn van vijf dagen , per post naar haar cliënten kunnen sturen. Als zij dit nu doet, kan zij strafrechtelijk vervolgd worden. Daarom vraagt zij samen met Bureau Clara Wichmann aan de minister of tijdelijk de mogelijkheid kan komen de pillen naar cliënten thuis te sturen. Deze hulpverlening zou ook door huisartsen kunnen worden gedaan, er ligt immers al een richtlijn vanuit de NHG klaar om de huisartsen de mogelijkheid te bieden deze zorg te verlenen. Bovendien begeleiden huisartsen ook miskramen.

Rebecca Gomperts:

“Het afbreken van een zwangerschap is een urgent en tijdsgevoelig probleem. Op dit moment is volstrekt onduidelijk hoe lang de beperkende maatregelen nodig om de verspreiding van het virus te voorkomen nodig zijn. Iedereen is opgeroepen thuis te blijven maar vrouwen met een ongewenste zwangerschap moeten nu onnodige gezondheidsrisico’s lopen om naar een abortuskliniek te gaan”

Beide vrouwen om wie het gaat kunnen nu niet naar buiten. Een van de vrouwen heeft een dochter met ziekteverschijnselen en daarom wordt het haar afgeraden om naar buiten te gaan. De andere vrouw zit in een heel onveilige thuissituatie met een gewelddadige partner die haar in deze periode niet naar buiten wil laten gaan. Beide vrouwen willen hun zwangerschap binnen het eerste trimester middels de abortuspil afbreken. Volgens het Nederlandse Huisartsen Genootschap is deze pil een veilig, effectief middel voor vrouwen. De pil staat tevens op de lijst van essentiële geneesmiddelen van de Wereldgezondheidsorganisatie voor zwangerschapsafbreking in het eerste trimester.

De organisaties worden bijgestaan door advocate Lisa-Marie Komp:

“Door de gelijktijdige toepassing van de COVID-19 maatregelen en het verbod op een behandeling om een zwangerschap af te breken buiten een abortuskliniek blijven vrouwen verstoken van de medische zorg waar zij recht op hebben. Hiernaast riskeren behandelend artsen strafrechtelijke vervolging als zij hun patiënten toch helpen. Dit is in strijd met het recht op zelfbeschikking van de betrokken vrouwen.”